Wrocław 21.05.2013

Wrocław… Katedra… Jest południe 21 maja… 1988 roku. W centralnym kościele Archidiecezji Wrocławskiej rozpoczyna się uroczysta Eucharystia, podczas której 60-osobowa grupa diakonów przyjmuje z rąk Księdza Kardynała Henryka Gulbinowicza święcenia kapłańskie.

Do tego wydarzenia nawiązał rocznik 1988 gromadząc się o tej samej porze (i w mniej więcej podobnym składzie – w Katedrze zgromadziło się nas 33 osoby) 25 lat później. „Jest czas rodzenia i czas umierania – a dla nas tu zebranych czas świętowania” – te słowa skierował na początku uroczystej mszy św. jubileuszowej ks. Prałat Czesław Włodarczyk. Bo i fakt – to szczególne świętowanie. Ci sami ludzie, a jednak inni; te same mury, w których „kryje się nasz trud, nasza modlitwa, nasze obawy i radości” (to słowa wieńczące mszę św., wypowiedziane przez ks. Prałata Marka Babuśkę) – a dzisiaj nasze wspomnienia; no i przede wszystkim ten sam celebrans Eucharystii – Ksiądz Kardynał, który wyraził zgodę, aby wraz z nami świętować Srebrny Jubileusz Kapłaństwa.

Eucharystię rozpoczęła uroczysta procesja do ołtarza i słowa powitania Ks. Czesława. Przypomniał, że nasza droga Kapłaństwa rozpoczęła w Roku Maryi (to Jej zawierzyliśmy nasze posługiwanie) i fakt świętowania Jubileuszu w Roku Wiary (której realizacji właśnie Ona nas uczy) nabiera szczególnego znaczenia. Do momenty święceń prowadził 6-letni okres formacji – stąd też nie zabrakło nawiązania do wydarzeń sprzed 31 lat: pielgrzymka papieska i wydarzenia diecezjalne. Wspomnieliśmy na naszych Kolegów, Profesorów, Ojców Duchownych i Proboszczów, którzy towarzyszyli nam podczas formacji seminaryjnej, jak i w czasie 25 lat duszpasterzowania, a którzy odeszli już do Pana. Oczywiście zwróciliśmy się też ku naszym Rodzicom (tak żyjącym, jak i zmarłym), którzy tworzyli w domach to „pierwsze seminarium”.

Homilię podczas naszej uroczystości wygłosił prorektor ds. studenckich, prof. PWT, ks. dr hab. Stanisław Araszczuk. Sięgając do postaci Matki Bożej podkreślił to, czego wymaga skuteczne pasterzowanie w dzisiejszej, jakże skomplikowanej sytuacji. „Przeżywamy sytuacje, które zapowiedział sam Chrystus słowami: „Jak Mnie prześladowali, tak i was prześladować będą”.

W podziękowaniu wygłoszonym przez ks. Prałata Marka Babuśkę zostały podkreślone więzi wdzięczności, pamięci i modlitwy z naszym Dostojnym Celebransem, Księdzem Kardynałem. „To Ksiądz Kardynał wprowadził nas na tę drogę, stanowiąc wzór prawdziwego i wrażliwego na otoczenie pasterza”. Podziękowania objęły także wszystkich zgromadzonych na dzisiejszej uroczystości – szczególnie naszych Rodziców.

Zwieńczenie uroczystości należało oczywiście do Księdza Kardynała – wtedy właśnie zostały wypowiedziane słowa umieszczone w tytule: „Bóg ponad wszystko… i cokolwiek by się działo, On zawsze będzie Zwycięzcą… a z Nim i wy”. Gratulując Jubileuszu i wyrażając radość wspólnego świętowania Ks.Kardynał – sięgając do słów Papieża Franciszka – życzył wielkiej dojrzałości i wrażliwości wiary, dzięki której będziemy prawdziwymi świadkami Chrystusa.

Nasze dzisiejsze spotkanie jubileuszowe zakończyła wspólna agapa w refektarzu seminaryjnym, z którym wiązało się tyle wspomnień. Może nie było „łzawej nostalgii”, ale… przysłowiowego „pamiętasz…?” nie brakowało.

WSZYSTKIM PRZYJACIOŁOM, ZNAJOMYM ORAZ WCHODZĄCYM NA TĘ STRONKĘ ŻYCZĘ PIĘKNYCH, PEŁNYCH RADOŚCI I (NA PRZEKÓR POGODZIE) CIEPŁA ŚWIĄT PASCHY. RADOŚĆ PŁYNĄCA Z TAJEMNICY PUSTEGO GROBU I ZWYCIĘSTWA CHRYSTUSA NIECH TOWARZYSZĄ NAM WSZYSTKIM W – TAK NIERAZ UCIĄŻLIWEJ – CODZIENNOŚCI. Chrystus zmartwychwstał !!! Prawdziwie zmartwychwstał !!!

Ks. Janusz

Serdecznie zapraszam do obejrzenia (a dla niektórych – do ponownego przeżycia) I Parafialnego Koncertu Kolęd i Pastorałek, który odbył się na Księginkach w niedzielę Chrztu Pańskiego (13.01.2013 roku). Atmosfera spotkania była niesamowita. Film nie odda tego w całości, ale… da jej przedsmak. Opis i zapis fotograficzny został umieszczony W TYM MIEJSCU

Występ duetu ESPERANZA

A tak śpiewała Schola działająca przy parafii Świętej Trójcy w Lubaniu. Dziękujemy Siostrze Karolinie za obecność z tak liczną grupą.

W końcu przyszedł czas na WIELKI FINAŁ